فريشتهء است كه اللَّه را تسبيح مىكند . و در خبرست كه جهودان از رسول ص پرسيدند كه اين رعد چيست ؟ فقال - مُلْكِ من الملائكة موكّل بالسّحاب معه مخاريق يسوق بها السحاب حيث يشاء اللَّه گفت فريشته ايست بر ميغ موكّل ، آن را ميراند بمخراق نور و هو شبه السّوط . تا آنجا راند كه فرمانست ، و مخراق آن برق است كه مىدرخشد . گفتند يا محمد ص آن آواز چيست كه ميشنويم ؟ گفت - كه بانگ آن فريشته است كه بر ميغ مىزند . چنانك شبان بانگ بر گوسپند زند . آورده‌اند از رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم كه گفت - در مدينه آواز رعد آمد آوازى بلند و دراز بر كشيد ، گفتا جبريل را پرسيدم كه چه ميگويند ؟ جبريل گفت من از ميغ پرسيدم كه كجات فرموده‌اند كه باران ريزى ؟ ميغ گفت زمينى در حضرموت آن را بيميم خوانند فرموده‌اند مرا كه آنجا باران ريزم . شهر حوشب گفت : « الرّعد ملك موكل بالسحاب يسوقه كما يسوق الحادى ابله فاذا خالفت سحابة صاح بها ، فاذا اشتدّ غضبه تناثرت من فيه الشّر و هى الصّواعق التي رأيتم . » عن وهب بن منبه قال « ثلاثة ما اظنّ احدا يعلمها إلّا اللَّه : - الرعد ، و البرق ، و الغيث . » و قال ابو الدرداء ، « الرّعد للتسبيح ، و البرق للخوف و الطمع ، و البرد عقوبة و الصّواعق بالخطيئة ، و الجراد رزق لقوم و رجز لآخرين ، و البحر بكمال و الجبال به ميزان . » رسول گفت - هر كه كه بانك رعد شنود خداى را ياد كنند كه ذاكران را از آن گزند نرسد . و گفتى صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم هر گه كه آواز رعد شنيدى : « اللّهم لا تقتلنا بغضبك ، و لا تهلكنا بعذابك ، و عافنا قبل ذلك . » حسن بصرى گفت - « سبحان الّذين يسبّح الرّعد بحمده ، و الملائكة من خيفته ، سبحان اللَّه و بحمده ، سبحان اللَّه العظيم . » ابن عباس گفتى « سبحان الّذي سبّحت له » كعب احبار گفت - هر كه آواز رعد شنود سه بار بگويد : سبحان من يسبح الرعد بحمده و الملائكة من خيفته وى را از آن رعد هيچ گزند نرسد و گر در آن نقمتى باشد وى از آن معاف باشد . الصَّواعِقِ - جمع صاعقه است و صاعقة آتش است كه از ابر بيفتد و گفته‌اند صيحهء عذاب است يقال - ان دون العرش بحورا من نار تقع منها الصواعق و لا تصيب